Steven’s Weblog

Dit weblog wordt geschreven op een site die in China niet te bezoeken is. Dat is op zich zeer erg, maar niet dramatisch. Weinig chinezen zullen iets hebben aan dit nederlandstalig blogje in de kinderschoenen.
Waar ik het wel even over wou hebben, dat zijn de Olympische Spelen, die dit jaar doorgaan in China.

Ik vraag me daaromtrent een hele hoop dingen af.

• Het VRTnieuws wist daarpas te melden dat alle ‘live’-beelden met een minuut vertraging worden doorgestraald. Dit om eventuele incidenten buiten beeld te houden. Waarom kan dit zomaar? Waarom pikken beschaafde omroepen dat zomaar?
• Stel dat ze er nu nog in slagen om incidenten buiten beeld te houden, gaan er dan geen westerse fotografen paraat zijn om plaatjes te schieten en die, begeleid van het hele verhaal, de wereld in te sturen? Gaan ze enkel Chinese verslaggevers toelaten, misschien? En Chinese sporters? Wacht, dat was het punt van de Spelen niet, zeker?
• In hoeverre gaat de verslaggeving eigenlijk überhaupt ongeschonden hier raken? Hoe erg zullen de westerse journalisten gecontroleerd worden, en in hoeverre gaan ze vrij kunnen schrijven?
• Wat gebeurt er met de eerste sportjournalist die iets te kritisch is voor China, terwijl hij in Peking is voor de spelen?
• Welke verslaggeving zullen de Chinezen zelf krijgen?
• In hoeverre zal de internationale gemeenschap druk uitoefenen op China, en zal dat de Spelen in gevaar brengen?

• Waarom gaan de spelen in de eerste plaats in China door? Mensenrechten, nog van gehoord? Is het na Londen de beurt aan Iran? Aan Noord-Korea?
• Hoeveel mensen moesten reeds sterven/gedeporteerd worden/vluchten voor de spelen?
• Hoeveel bloed zal er nog vloeien?

En dat laatste, dat stemt me diep ongelukkig. Er zijn quasi zeker al doden voor gevallen, voor dat internationaal festival van sport(iviteit) en verbroedering. Er zullen er nog vallen. En het zullen er veel zijn. En hopelijk, heel misschien, zullen we het weten.